علاوه بر مصارف پزشکی، امنیتی و غیره، اشعه ایکس در صنعت، به ویژه در تولید و ساخت محصولات الکترونیکی مانند دستگاه های هوشمند و پایانه های دیجیتال نیز کاربرد فراوانی دارد. به عنوان مثال، می تواند بازرسی چشم انداز برخی از خازن ها، مدارهای تلفن همراه، فیوزها، پورت های تلویزیون و سوئیچ های برخی از قطعات را انجام دهد. این می تواند به وضوح خطاهای داخلی را از طریق تصاویر سیاه و سفید نشان دهد، بنابراین، اشعه ایکس می تواند به راحتی موقعیتی را که با تشخیص اپتیکال سنتی تشخیص آن آسان نیست حل کند و تضمینی برای بهبود عملکرد محصول ارائه دهد.
بنابراین، تجهیزات تشخیص اشعه ایکس که برای پرسپکتیو محصولات صنعتی استفاده می شود برای تشخیص از چه اصولی استفاده می کند؟ در واقع، داستان های بسیار پر پیچ و خم در این روند وجود دارد. باید از چندین دانشمندی که اشعه ایکس را کشف کردند تشکر کنیم. ساده ترین راه برای تولید اشعه ایکس ضربه زدن به یک هدف فلزی با الکترون های شتابدار است. در حین برخورد، الکترون ها به طور ناگهانی کاهش می یابند و انرژی جنبشی از دست رفته (1٪ آن) به شکل فوتون آزاد می شود و بخشی پیوسته از طیف پرتو ایکس را تشکیل می دهد که به آن تابش ترمز می گویند. با افزایش ولتاژ شتاب، انرژی حمل شده توسط الکترون ها افزایش می یابد و می توان الکترون های داخلی اتم های فلز را از بین برد. سپس، حفرههایی در لایه داخلی تشکیل میشوند و الکترونهای لایه بیرونی برای پر کردن حفرهها به لایه داخلی برمیگردند، در حالی که فوتونهایی با طول موج حدود 0.1 نانومتر ساطع میکنند. از آنجایی که انرژی ساطع شده توسط انتقال الکترونیکی بیرونی کوانتیزه می شود، طول موج فوتون های ساطع شده نیز در برخی قسمت ها متمرکز می شود و خطوط مشخصه در طیف x را تشکیل می دهد که به آن تابش مشخصه می گویند. در صنعت از لوله های اشعه ایکس برای انتشار اشعه ایکس استفاده می شود.
